Historie
Grand Café
Het pand waarin tegenwoordig Grand Café Zuidlaren is gevestigd, kent een geschiedenis die teruggaat tot het einde van de negentiende eeuw. Rond 1896–1897 liet de Zuidlaarder ondernemer Derk Post aan de Millystraat een nieuw logement bouwen. Het ontwerp werd gemaakt door de architect Reinder Christiaan Kamminga, die het gebouw uitvoerde in een neo-Hollandse renaissancestijl. Met zijn bakstenen gevel en karakteristieke dakvorm kreeg het pand een representatieve uitstraling die goed paste bij de ontwikkeling van Zuidlaren als regionaal handelsdorp.
De ligging aan de Millystraat was gunstig. Rond de eeuwwisseling liep door deze straat een paardentramverbinding die reizigers en goederen door de regio vervoerde. Het logement fungeerde daardoor als een praktische halte voor passanten die onderweg waren en behoefte hadden aan een maaltijd, een rustpunt of een overnachting.
Aan het begin van de twintigste eeuw veranderde de functie van het gebouw. Het logement werd een café-hotel dat bekend stond als Café Kooys. In een deel van het pand werden bovendien twee winkels ingericht. Hierdoor kreeg het gebouw een gecombineerde functie als horecagelegenheid en commerciële ontmoetingsplek voor dorpsbewoners en bezoekers.
Later werd het pand ingericht als Protestants Christelijk Militair Tehuis (PMT). In dergelijke tehuizen konden militairen buiten hun diensttijd terecht voor ontspanning, lectuur en sociale activiteiten. Het gebouw vervulde daarmee een rol in het maatschappelijke leven van het dorp in een periode waarin legerdienst en mobilisatie een belangrijke plaats innamen.
Na de Tweede Wereldoorlog keerde de horecafunctie terug en ontwikkelde het pand zich opnieuw tot een dorpscafé. In de late twintigste eeuw werd het complex verbouwd en uitgebreid tot een bowlingcentrum met café-restaurant. In deze periode stond het bekend als café De Beuk, een uitgaansplek waar regelmatig feesten en bijeenkomsten werden gehouden.
In de eenentwintigste eeuw kreeg het pand opnieuw een horecabestemming en werd het voortgezet als Grand Café Zuidlaren, waarmee de traditie van het gebouw als ontmoetingsplek in het dorpscentrum werd voortgezet.